Συντάκτης: Newsroom
14 Σεπτεμβρίου 2026 13:33
Μια νύχτα γεμάτη συγκίνηση, μουσική και δυνατές εικόνες έζησε η Νίκαια, καθώς χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην παλιά γειτονιά του Γιώργου Μαζωνάκη για να του πουν το δικό τους τελευταίο «αντίο».
Από το βράδυ της Κυριακής, η περιοχή γύρω από την Αγία Τριάδα γέμισε ασφυκτικά. Άνθρωποι κάθε ηλικίας έφτασαν από διαφορετικά σημεία της Ελλάδας, θέλοντας να σταθούν για λίγο κοντά στη σορό του τραγουδιστή και να αποχαιρετήσουν έναν καλλιτέχνη που άφησε το δικό του αποτύπωμα στη νυχτερινή διασκέδαση και στη μουσική.
Και όσο περνούσαν οι ώρες, ένα πράγμα γινόταν ολοένα και πιο έντονο: η μουσική του Γιώργου Μαζωνάκη ήταν παντού.
Τα τραγούδια του ακούγονταν καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, με τον κόσμο να συμμετέχει και να τραγουδά μαζί τους στίχους που είχε αγαπήσει μέσα στα χρόνια.
Η ατμόσφαιρα ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη, όμως την ίδια στιγμή είχε κάτι διαφορετικό. Δεν θύμιζε έναν τυπικό αποχαιρετισμό. Η μουσική, τα τραγούδια και η συμμετοχή του κόσμου δημιούργησαν μια εικόνα που έμοιαζε περισσότερο με έναν ύστατο φόρο τιμής στη ζωή και την πορεία του τραγουδιστή.
Μέσα στο πλήθος ακούγονταν δυνατά χειροκροτήματα, ενώ αρκετοί φώναζαν «αθάνατος». Τα συναισθήματα ήταν έντονα και πολλοί από τους παρευρισκόμενους δεν κατάφεραν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους.
Για τους ανθρώπους που βρέθηκαν στη Νίκαια, τα τραγούδια του Γιώργου Μαζωνάκη δεν ήταν απλώς μουσικές επιτυχίες. Ήταν κομμάτια προσωπικών αναμνήσεων, στιγμών, σχέσεων και μιας ολόκληρης εποχής.
Γι’ αυτό και η μουσική του έγινε ο πιο φυσικός τρόπος για να τον αισθανθούν κοντά τους για λίγο ακόμη.
Οι στίχοι ακούγονταν ξανά και ξανά, με το πλήθος να συμμετέχει αυθόρμητα και να δημιουργεί ένα σκηνικό που δύσκολα περιγράφεται με λόγια.
Ανάμεσα στις στιγμές που συγκίνησαν ιδιαίτερα ήταν και εκείνες όπου άνθρωποι από το πλήθος σηκώθηκαν και χόρεψαν ζεϊμπέκικο υπό τους ήχους των τραγουδιών του.
Το ζεϊμπέκικο, άρρηκτα συνδεδεμένο με το ελληνικό λαϊκό τραγούδι, πήρε ξεχωριστή θέση στον αποχαιρετισμό.
Άνθρωποι που βρίσκονταν ανάμεσα στο πλήθος άνοιξαν χώρο και χόρεψαν, εκφράζοντας μέσα από τις κινήσεις τους όσα δεν μπορούσαν να πουν με λόγια.
Η συγκίνηση ήταν διάχυτη, ενώ τα χειροκροτήματα συνόδευαν κάθε χορό. Για λίγα λεπτά, η μουσική σταμάτησε να είναι απλώς μουσική και έγινε ένας τρόπος να αποτυπωθεί η αγάπη του κόσμου για τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Και μέσα σε αυτή τη φορτισμένη ατμόσφαιρα, το «Φεύγω για μένα» απέκτησε μια ιδιαίτερη βαρύτητα, με τους στίχους του να ακούγονται διαφορετικά εκείνη τη νύχτα.
Η Νίκαια έμεινε ξάγρυπνη μέχρι το πρωί. Με τραγούδια, χειροκροτήματα, ζεϊμπέκικα και δάκρυα, ο κόσμος θέλησε να χαρίσει στον Γιώργο Μαζωνάκη έναν αποχαιρετισμό γεμάτο από όλα εκείνα που σημάδεψαν τη διαδρομή του: τη μουσική του, το λαϊκό στοιχείο και κυρίως την αγάπη του κοινού του.
https://exchange.glomex.com/video/v-dlewot4zo0z5?integrationId=40599v1hloyiw58q
