27 Μαΐου 2026 14:39
Η ιστορία της Γωγώς Μαστροκώστα και της κόρης της, Βικτώριας Δέλλα, είναι από εκείνες που πάντα αγγίζουν ευαίσθητες χορδές, όχι μόνο γιατί μιλάμε για μια γνωστή προσωπικότητα της showbiz, αλλά κυρίως γιατί πίσω από τη λάμψη υπήρχε μια βαθιά, σχεδόν αδιαχώριστη σχέση μητέρας και κόρης. Δεν ήταν απλώς οικογένεια· ήταν μια δεμένη “παρέα”, δύο γυναίκες που πορεύτηκαν μαζί σε όλα, σαν να μεγάλωναν η μία την άλλη.
Η Βικτώρια, καρπός της σχέσης της Γωγώς Μαστροκώστα με τον Τραϊανό Δέλλα, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον προστατευμένο, με τους γονείς της να προσπαθούν συνειδητά να κρατήσουν την καθημερινότητά της μακριά από υπερβολική έκθεση στα media. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο γονείς της ήταν ιδιαίτερα αναγνωρίσιμες προσωπικότητες, εκείνη έκανε ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις, κυρίως σε ιδιαίτερες περιστάσεις ή δίπλα στη μητέρα της σε events μόδας, χωρίς ποτέ να βρίσκεται μόνιμα στο επίκεντρο της δημοσιότητας.
Η Γωγώ Μαστροκώστα, μέσα από παλαιότερη εξομολόγησή της, είχε περιγράψει με συγκλονιστικό τρόπο τη στιγμή που άλλαξε τη ζωή της, λίγο μετά τη γέννηση της κόρης της. Όπως είχε πει χαρακτηριστικά:
«Με βάλανε κατευθείαν κάτω, με βάλανε χειρουργείο με ναρκώσανε. Πόσο σκληρό είναι… Ξυπνάω και το πρώτο πράγμα που ακούω ήταν “δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλά”. Δεν πρόλαβα να συνέλθω. Κρατούσα το μωρό μου και έλεγα “Θα τη δω να μεγαλώνει;” Όλο αυτό μου επιδείνωσε όλο το ψυχολογικό στρες»
Λόγια που αποτυπώνουν με ωμότητα μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, σε μια περίοδο που μόλις είχε γίνει μητέρα και βρέθηκε αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα.
Τα χρόνια πέρασαν, και η σχέση μητέρας και κόρης παρέμεινε εξαιρετικά δυνατή. Η Βικτώρια δεν έκρυψε ποτέ το δέσιμό της με τη Γωγώ, κάτι που φάνηκε και στην πιο φορτισμένη στιγμή της ζωής της, όταν κλήθηκε να την αποχαιρετήσει. Σε μια ατμόσφαιρα βαριά από συγκίνηση, η 18χρονη τότε Βικτώρια στάθηκε μπροστά σε όλους και είπε:
«Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ σάς που ήρθατε να τιμήσετε τη μαμά μου. Ξέρω ότι είναι ημέρα πένθους όμως νιώθω ότι δεν έπρεπε να είναι έτσι…. Έζησε με χαμόγελο και περηφάνια. Πάλεψε με χαμόγελο και όχι με φόβο. Ήταν αληθινή φίλη, στοργική κόρη και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι κα να σκέφτομαι τον άλλον, μαζί με τον μαμά μου έμαθε να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Ήσουν και θα είσαι για πάντα κολλητή μου. Όταν ήμουν μικρή έλεγα όταν πάνω να σπουδάσω θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι πάντα μαζί μου. Θα σου αφιερώσω έναν στοίχο.. “Αν υπάρχουν Άγγελοι ο δικός μου είσαι εσύ και αν υπάρχει η αγάπη είσαι μοναδική”. Σ’ αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου»
