Συντάκτης: Newsroom
4 Ιουνίου 2026 17:33
Δύσκολη είναι αυτή η περίοδος για την Πόπη Τσαπανίδου και την οικογένειά της, καθώς πριν από λίγες εβδομάδες έφυγε από τη ζωή η πολυαγαπημένη μητέρα της, Μαρίνα. Η είδηση δεν είχε γίνει γνωστή αμέσως, ωστόσο αποκαλύφθηκε μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση που έκανε στα social media η εγγονή της, 41 ημέρες μετά την απώλειά της.
Με λόγια γεμάτα αγάπη, νοσταλγία και συγκίνηση, η κόρη της γνωστής δημοσιογράφου θέλησε να αποχαιρετήσει δημόσια τη γιαγιά της, περιγράφοντας τη βαθιά σχέση που είχαν αναπτύξει όλα αυτά τα χρόνια. Μέσα από το κείμενό της, ξεδιπλώνονται αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής, εικόνες από οικογενειακές στιγμές και συναισθήματα που παραμένουν ζωντανά, παρά την απουσία.
Η ίδια μίλησε για τη γυναίκα που σημάδεψε την καθημερινότητά της, για την παρουσία που αποτελούσε σημείο αναφοράς για όλη την οικογένεια, αλλά και για το σπίτι που για δεκαετίες ήταν γεμάτο ζωή, αγάπη και αναμνήσεις. Ένα σπίτι που πλέον περνά σε μια νέα εποχή, αφήνοντας πίσω του αμέτρητες στιγμές που δύσκολα θα ξεχαστούν.
Στην ανάρτησή της έγραψε:
«Από μικρό παιδί, πάντα 1-2 μέρες πριν φύγω από τη Θεσσαλονίκη ξυπνούσα με μια λύπη ασήκωτη. Σήμερα ξύπνησα έτσι ακριβώς, και έφυγα- αυτή τη φορά κλείνοντας την πόρτα πίσω μου για πάντα.
41 μέρες χωρίς τη γιαγιακάρα μου, το Μαρινάκι μου. Τι να πω για την δύναμη, την αστείρευτη αγάπη, τη στοργή και την δοτικότητα της. Για τις φαγητάρες της. Για τα πιο όμορφα φοιτητικά χρόνια με τη φροντίδα και την παρέα της. Για το πόσο cool, ανοιχτόμυαλη, στυλάτη και μοντέρνα ήταν. Για τη σοφία της. Για το χιούμορ της. Για την αξιοπρέπεια της. Για την ομορφιά της. Για την αρχοντιά της. Ήταν με διαφορά η καλύτερη γιαγιά του κόσμου.
Σύντομα κάποιοι άλλοι θα κάθονται στο μπαλκόνι που ξημεροβραδιαζόμασταν καπνίζοντας τις χαρές, τις λύπες, τους φόβους και τα όνειρα μας, και το Μαρινάκι μας μας έκανε παρέα πίνοντας την σοδίτσα της, και μας έκραζε για τα βρωμοτσιγαρα μας -και πότε θα το κόψουμε. Κάποιοι άλλοι θα μάθουν τους θορύβους αυτού του σπιτιού. Θα λένε σπίτι τους το σπίτι στο οποίο μπήκα νεογέννητο και βγήκα μαμά δύο παιδιών. Κάποιοι άλλοι θα χαιρετούν τους αγαπημένους μας γείτονες. Η γειτονιά μας δεν ειναι πια η γειτονιά μας.
34 χρόνια, όλη μου η ζωή σε αυτούς τους τοίχους, που τώρα έγιναν μόνο τοίχοι πάλι, γιατί τα σπίτια τα κάνουν οι άνθρωποι, χωρίς αυτούς είναι απλώς τούβλα και σοβάς. Ο παππούκας και η γιαγιακάρα μου θα μείνουν για πάντα χαραγμένοι στους τοίχους αυτού το κτιρίου, αλλά κυρίως μέσα μου.
Γιαγιακάρα μου, όσο και αν πονάω σήμερα που το άφησα πίσω μου, το σπιτικό μας έγινε απλώς ένα σπίτι χωρίς εσένα.
Δεν σε αγαπάω- σε λατρεύω, και μια μέρα θα τα πούμε πάλι. Καλά ταξίδια στο σύμπαν, εύχομαι να έχεις μόνο όμορφες περιπέτειες εκεί που ρέεις».
