Quantcast

Πυγμαλίων Δαδακαρίδης: Βούρκωσε για την απώλεια του πατέρα του

Συντάκτης: Newsroom

28 Απριλίου 2026 15:56

Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, δίνοντας μια αποκαλυπτική και βαθιά προσωπική συνέντευξη, όπου άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για όλα — από τη στάση του απέναντι στη δουλειά μέχρι τις δύσκολες στιγμές που βίωσε πρόσφατα στην προσωπική του ζωή.

Ο αγαπημένος ηθοποιός, γνωστός για το χαμηλό του προφίλ αλλά και την ουσιαστική του προσέγγιση στην τέχνη, δεν δίστασε να τοποθετηθεί με απόλυτη ειλικρίνεια για την έννοια της επιτυχίας και των διακρίσεων, δείχνοντας πως κρατάει τα πόδια του γερά στη γη, μακριά από υπερβολές και “μεγάλες ιδέες”.

«Δεν νομίζω ότι είμαι ο καλύτερος της γενιάς μου. Δεν έχω καμία τέτοια τρέλα. Είμαι ο καλύτερος από τη χειρότερη πλευρά του εαυτού μου. Υπάρχουν εξίσου καλοί ή πολύ καλύτεροι ηθοποιοί σε πράγματα και ευτυχώς που υπάρχουν για να μαθαίνουμε κι εμείς… Δεν θα διάλεγα ποτέ στο σήμερα να πάρω χίλια βραβεία, μιας και το βραβείο της ζωής το παίρνω καθημερινά κάνοντας αυτό που κάνω. Οπότε όσο πιο γρήγορα φύγεις από τη ματαιότητα των πραγμάτων και πας στην ουσία, καταλαβαίνεις ότι η σύμπραξη και η στιγμή είναι σπουδαία», ανέφερε αρχικά ο ηθοποιός.

Ωστόσο, το πιο φορτισμένο κομμάτι της συζήτησης ήρθε όταν η κουβέντα στράφηκε στην παράσταση «Φάλαινα» και στις μνήμες που του ξυπνά. Εκεί, ο ίδιος δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, αποκαλύπτοντας πόσο έντονα συνδέει το έργο με τον πατέρα του, τον οποίο έχασε πρόσφατα.

«Θέλοντας και μη στη ‘Φάλαινα’, δεν μπορώ να μην σκέφτομαι τον πατέρα μου που δυστυχώς έχασα και το λέω με πάρα πολύ μεγάλη αγάπη γιατί μου είναι πολύ οικείο λόγω του πατέρα μου. Οπότε είναι πολύ σημαντικό να θυμάμαι τα θετικά πράγματα. Κι αυτό μες στη ζωή είναι, η απώλεια, και πρέπει να το καταλάβουμε».

Η περίοδος που διανύει δεν είναι εύκολη, καθώς μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα ήρθε αντιμέτωπος με διπλή απώλεια: πρώτα αποχαιρέτησε τη μητέρα του και λίγο αργότερα τον πατέρα του. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται πως προσπαθεί να σταθεί δυνατός, βρίσκοντας παρηγοριά στη δουλειά του και κρατώντας ζωντανές τις όμορφες αναμνήσεις.