Συντάκτης: Newsroom
27 Μαΐου 2026 13:54
Ήταν το 2008, λίγες μόλις ημέρες μετά τη γέννηση της κόρης της, όταν η Γωγώ Μαστροκώστα ήρθε αντιμέτωπη με μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, καθώς διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Η ίδια, με τα χρόνια, είχε μιλήσει ανοιχτά για αυτή τη σκληρή διαδρομή, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο πόσο καθοριστική είναι η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση, στέλνοντας πολλές φορές δημόσια μηνύματα δύναμης σε όσους δίνουν αντίστοιχες μάχες.
Δεκαοκτώ χρόνια μετά, αφού είχε καταφέρει να ξεπεράσει τον καρκίνο του μαστού και να συνεχίσει τη ζωή της, η ίδια έφυγε από τη ζωή στις 25 Μαΐου 2026, σε ηλικία 56 ετών, σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρουν ότι ο θάνατός της επήλθε ως συνέπεια επιπλοκών της νόσου. Η είδηση σκόρπισε σοκ και βαθιά θλίψη σε όσους την γνώριζαν, αλλά και σε όσους είχαν παρακολουθήσει τη δημόσια πορεία και τη μάχη της όλα αυτά τα χρόνια.
Σήμερα, Τετάρτη 27/5, η τελευταία πράξη του δράματος εκτυλίσσεται στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό, όπου τελείται η εξόδιος ακολουθία, παρουσία συγγενών, φίλων και ανθρώπων από το περιβάλλον της που βρέθηκαν εκεί για να την αποχαιρετήσουν. Η ατμόσφαιρα είναι ιδιαίτερα βαριά, με τις εικόνες από την άφιξη των δικών της ανθρώπων να αποτυπώνουν το μέγεθος της απώλειας.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, η ταφή θα πραγματοποιηθεί στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τόπο καταγωγής της, όπου θα αναπαυθεί δίπλα στον πατέρα της, όπως ήταν η επιθυμία της οικογένειας.
Ιδιαίτερα φορτισμένες είναι οι στιγμές για τα πιο κοντινά της πρόσωπα. Η μητέρα της, Λούλα, αλλά και η αδερφή της, Φώφη, βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη ψυχολογική κατάσταση, αδυνατώντας να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους, με τις εικόνες μέσα και έξω από την εκκλησία να είναι σπαρακτικές.
Στο πλευρό της οικογένειας βρίσκεται συνεχώς και ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, ο οποίος εμφανίζεται εμφανώς καταβεβλημένος, προσπαθώντας όμως να σταθεί δυνατός για χάρη της κόρης τους και όλης της οικογένειας. Μάλιστα, σε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές, όταν έφτασε η ώρα να εισέλθει στην εκκλησία η κόρη τους, Βικτώρια Δέλλα, εκείνος πήγε κοντά της και μπήκαν μαζί κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου, σε μια εικόνα που «λύγισε» τους παρευρισκόμενους.
Η κόρη της ήταν η πρώτη που εκφώνησε επικήδειο. Η 18χρονη Βικτώρια ξέσπασε σε κλάματα και στο τέλος καταχειροκροτήθηκε. «Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ σάς που ήρθατε να τιμήσετε τη μαμά μου. Ξέρω ότι είναι ημέρα πένθους όμως νιώθω ότι δεν έπρεπε να είναι έτσι…. Έζησε με χαμόγελο και περηφάνια. Πάλεψε με χαμόγελο και όχι με φόβο. Ήταν αληθινή φίλη, στοργική κόρη και πάνω από όλα μια μοναδική μαμά. Μαμά μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι κα να σκέφτομαι τον άλλον, μαζί με τον μαμά μου έμαθε να μην είμαι κακομαθημένη και να πατάω στα πόδια μου. Ήσουν και θα είσαι για πάντα κολλητή μου. Όταν ήμουν μικρή έλεγα όταν πάνω να σπουδάσω θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω ότι θα είσαι πάντα μαζί μου. Θα σου αφιερώσω έναν στοίχο.. “Αν υπάρχουν Άγγελοι ο δικός μου είσαι εσύ και αν υπάρχει η αγάπη είσαι μοναδική”. Σ’ αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Στη συνέχεια, επικήδειο λόγο εκφώνησε και ο Τραϊανός Δέλλας με δάκρυα στα μάτια που έχασε τη γυναίκα της ζωής του.
«Άγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζε, έτσι με αποκαλούσε παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50 μου γενέθλια όταν έμεινα μόνο μου στο νοσοκομείο και σε πήραν στην εντατική λύθηκαν όλα μέσα μου, εσύ ήσουν ο άγγελός μου, όχι εγώ, πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Πόσο επιμονή για να τα ξεπεράσεις… η ομορφιά κι η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παρέπεμπε. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια για να μην μπορώ να σε καταλάβω αλλά ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο νοσοκομείο για να καταλάβω τα πράγματα. Από την ημέρα που σε γνώριζα ήθελα μόνο σε προσέχω, να σε προστατεύω και να σε φροντίζω. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο μεγάλη όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μας. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή που φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες, ήμασταν μαζί, Κρατώντας ο έναν τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Είσαι το μωρό μου. Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί μου έζησα τις πιο όμορφες και δύσκολες στιγμές αλλά και αυτές με ένα χαμόγελο όλα έσβησαν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις και οι πιο δύσκολες μαθήματα. Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι λίγα μπροστά σε αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μυ χάρισε έναν Άγγελο είναι μεγάλη. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μην φοβάσαι θα πάρουμε μια ανάσα θα κάνουμε βουτιά και θα ξαναβγούμε”. Τώρα όμως είχαμε να κολυμπήσουμε σε ωκεανό. Τα κάθε κύματα ήταν πιο δυνατά και στο τελευταίο έφυγες από δίπλα μου Ξεκουράσου αγάπη μου, πέτα μακριά από κάθε ασθένεια και φθόνο, αλλά όπου και να είσαι η αγάπη μας θα σε φτάνει. Aν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε να ήσουν σίγουρη ότι “πάλι, πάλι πάλι σε εσένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, από την ίδια την σκανδάλη δεν θα φοβόμουν, πως για μια φορά θα ξανά σκοτωνόμουνα”.», είπε μεταξύ άλλων ο Τραϊανός Δέλλας κλαίγοντας.», είπε μεταξύ άλλων ο Τραϊανός Δέλλας κλαίγοντας.
«Δεν θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δεν θα φύγεις ποτέ από μέσα μου», ολοκλήρωσε.
